آذرخش، برق، صاعقه یا آتشه نوعی تخلیه الکتریکی است که در اثر الکتریسته ساکن بین دو ابر و یا ابر و زمین ایجاد می*شود.

در اثر برخورد ذرات آب یک جبهه هوای گرم به ذرات یخ یک جبهه هوای سرد، الکتریسیته ساکن بوجود می*آید که نسبت به زمین دارای بار الکتریکی منفی بوده و در صورتی که فاصله منبع جریان الکتریکی نسبتاً نزدیک به سطح زمین باشد، آذرخش بروز می*کند. در رعد و برقهای شدید معمولاً بیشترین تخلیه الکتریکی صورت می*گیرد. دما در محل اصابت برق فوق العاده بالا می*رود (حدود ۲۸٬۰۰۰ درجه کلوین که حدود ۵ برابر دمای سطح خورشید است)

در هنگام آذرخش معمولاً مقداری از نیتروژن هوا به ترکیبات نیتریدی محلول در آب تبدیل می*شود. رعد و برقی که بین ابر و زمین است معمولاً از ابر به زمین می*زند (رعد منفی) ولی در برخی موارد نادر هم رعد از زمین به ابر می*زند (رعد مثبت).در این حالت (رعد مثبت) زمین دارای بار منفی است و ابر دارای بار مثبت.



آتش آرش ، آتش کمانگیر:

آتش آرش و یا آتش کمانگیر نام یک پدیده جوی الکتریکی است، که با تخلیه بارهای الکتریکی همراه است. این پدیده درخششی است که در هوای توفانی و مرطوب، پیرامون صخره های بلند و نوک تیز، دیده می شود. بر طبق یک اصل فیزیکی، بارهای الکتریکی در نوک اجسام جمع می شوند. این بارها مولکولها و یونهای موجود در هوا را به سوی خود می کشند. این بارهای الکتریکی موجب تخلیه الکتریکی می شوند که با نور و درخشش همراه است. دریانوردان اروپایی در سده پانزدهم به بعد، نام این پدیده را آتش سنت المو نهاده اند.