PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : این شاسی بلند در ایران عالی است به معنای واقعی



support
2013/01/08, 19:40
در بین کلاس های متعدد خودرو در دنیا که هر روز هم رو به گسترش است، همیشه محصول یا محصولاتی هستند که دیگر رقبا سعی در رقابت با آن دارند. این محصول شاخص، به نوعی به الگو برای دیگر برندها تبدیل شده و کمتر خودرویی یارای برابری با آن را دارد. به عنوان مثال؛ میتوان به فولکس واگن گلف اشاره کرد که حتی کلاس هاچ بک های خانوادگی به این اسم معروف است اما می خواهیم در مورد یکی از پرطرفدارترین های بازار بنویسیم. این بار به سراغ لندکروزر این سامورایی تویوتا رفتیم تا کمی بیشتر با این خودرو آشنا شویم.



http://www.8pic.ir/images/loss7aya30glu0n0g9.jpg


تویوتا با ساخت لندکروز در میدانی قدم گذاشت که تقریباً یکه تاز خودروسازان دیترویتی بودند. داستان ساخت لندکروزر به جنگ جهانی دوم باز می گردد. در سال 1941 ژاپنی ها، فیلیپین را به تصرف درآوردند و یک دستگاه خودروی بنتام را که یادگار آمریکایی ها بود به غنیمت گرفتند. ژاپنی ها این خودرو را به تویوتا سپردند تا با روش مهندسی معکوس از دل این خودرو یک جنگجوی ژاپنی بیرون بکشد. سال 1942 فرا رسید و همزمان تویوتا خودرویی را معرفی کرد که نامش AK10 بود و توانایی حمل 500 کیلوگرم بار را داشت. این خودرو تبدیل به خودروی نظامی ژاپن شد اما این اولین قدم تویوتا در راه ساخت یک فورویل بود. ساخت خودرویی مثل جیپ و برای ارائه به بازار غیرنظامی تفکری بود که تویوتا با ورود به دهه 50 میلادی آن را به فعل تبدیل کرد و در سال 1954 لندکروز در چند تیپ راهی نمایندگی های فروش تویوتا شد.

نسل اول
نسل اول از سال 1951 تا 1955 با کد BJ-FJ به تولید رسید. در ابتدای کار 100 دستگاه از این خودرو با قابلیت های فنی نزدیک به جیپ ویلیز برای ارتش ژاپن ساخته شد. در این نسل یک موتور 84 اسب بخاری با 3.4 لیتر حجم در شش عدد سیلندر که توانایی تولید 215 نیوتن گشتاور را داشت بکارگیری شد. تویوتا با تغییراتی این خودرو را در سال 1954 با نام لندکروزر روانه بازار کرد. تویوتا این راه را با شعار تفکر خوب محصول خوب ادامه داد.

نسل دوم
نسل دوم با کد سری 20 در سال 1955 به صورتی شهری تر وارد بازار شد اما موتور خودرو همان موتور 3.4 و گیربکسش هم نمونه سه سرعته قبلی بود. البته سرنشینان به علت جلو رفتن موتور به اندازه 12 سانتیمتر از راحتی بیشتری نسبت به نسل قبل برخوردار بودند. اولین استیشن واگن این خودرو در سال 58 وارد بازار شد اما در اواخر دهه 60 طول کشید تا لندکروز را در دیگر ممالک دنیا نیز بشناسند و بخرند. به طوری که آمریکایی ها در سال 1968 فقط یک دستگاه لندکروز خریدند!

نسل سوم
نسل سوم را باید سکوی پرتاب لندکروز نامید. این خودرو که در کشور ما نیز از محبوبیت خاصی برخوردار است با موتوری 125 اسب بخاری وارد میدان شد. قابلیت آفرود مناسب و استحکام سیستم تعلیق از جمله نکات مهم در این خودرو بود. این نسل کد FJ40 را بر پیشانی داشت. محبوبیت این نسل تا به آنجا پیش رفت که در سال 1973 بیش از 300 هزار دستگاه از این مدل به فروش رسید. خودروهای تولیدی برای بازار آمریکا مثل بسیاری از تولیدات دیگر کمپانی ها از آپشن هایی مخصوص این کشور بهره می بردند. لندکروز هم فرمان هیدرولیک و کولر و چند آپشن دیگر را بر روی این جیپ های ژاپنی نصب کرد. این نسل از سال 1960 تا 84 بر روی خط تولید قرار داشت.

نسل چهارم سری 50
این مدل FJ55 نام دارد که چهاردر و استیشن است. این خودرو با هدف فروش در بازار آمریکای شمالی و استرالیا ساخته شد اما نتوانست به موفقیت FJ40 دست پیدا کند. این خودرو که از سری 50 محسوب می شد از دو موتور 3.9 و 4.2 بنزینی استفاده می کرد.

نسل پنجم سری 60
این خودرو یک فول سایز تمام عیار بود و می توانست 5 تا 8 نفر را جابجا کند. برای این خودرو به جز دو موتور بنزینی 4 و 4.2 لیتری دو انجین دیزلی 3.4 و 4 لیتری هم در نظر گرفته شد اما موتور توربودیزل چهار لیتری، دیگر پیشرانه ارزشمند این خودرو بود. این موتورها به جز نمونه 3.4 همگی شش سیلندر خطی بودند. این لندکروز به دلیل فتح مسابقه یک هزار کیلومتری در آفریقا توانست نام و شهرتی دوچندان برای این برند کسب کند و به همین دلیل به فروش یک میلیون دستگاه رسید. تویوتا به مدت 10 سال از 180 تا 1990 دست به تولید سری 60 زد.

نسل ششم سری 70
سری 70 هم از لندکروزهای دوست داشتنی است و هنوز هم در خط تولید قرار دارد. موتورهای متعددی بر روی این خودرو نصب می شود که مدل های مجهز به موتورهای توربو دیزل از محبوبیت بیشتری برخوردارند.

نسل هفتم سری 80
تویوتا با تولید سری 80 یک دیسیپلین برای این خودرو تعریف کرد. این مدل هنوز هم جزو لندکروزهایی است که مدل های تمیز و سالم آن به خصوص در کشور ما قیمت بالایی دارد. این خودرو نیز با چهار موتور بنزینی و دیزلی و گیربکس دستی و اتوماتیک ارائه شد. این مدل در کشور با لفظ فرودگاهی یا تخم مرغی شناخته می شود. این مدل از سال 1989 تا 1997 به تولید رسید و امکانات مناسبی هم داشت.

نسل هشتم سری 90
این خودرو را باید پرادو بنامیم. این خودرو که از موتورها و فواصل محوری گوناگونی بهره می برد تقریباً تمامی قابلیت های لندکروز را داشت. از جمله قفل دیفرانسیل، سیستم کنترل پایداری و ... این مدل آنقدر مشتری داشت که تویوتا مجبور بود در سه شیفت کاری آن را تولید کند. پرادو اولیه از 1996 تا 2002 ساخته شد.

نسل نهم سری 100
این مدل که در سال 98 ارائه شد در واقع پایه گذار استایل اصلی لندکروز فعلی نیز هست. این خودرو با اصلاحاتی در شاسی و سیستم تعلیق وارد گود شد و در نمونه های هشت سیلندر بدل به یک SUV لوکس شده بود. البته در بعضی از بازارها نیز این خودرو را به اسم لکسوس LX470 می شناسند. تا سال 2000 که لندکروز به سن 50 سالگی رسید بیش از 3.7 میلیون لندکروز در سراسر دنیا به فروش رفت.

نسل دهم خودروی تست ما
نسل دهم این خودرو بعد از سال 2007 که نسل قبل با خطوط تولید خداحافظی کرد به بازار آمد. لندکروز گزارش ما نیز از همین نسل است. ظاهر خودرو برگرفته از طرحی ساده است که بیانگر کلاس خاصی از فورویل هاست جایی که از خطوط پیچیده خبری نیست و نمایندگانش لندکروز، هامر و رنجرور هستند اما در عین سادگی چهره خودرو قدرتمند و شیک است. شاید لندکروز از نظر ظاهری جذابیت رنجرور و هیبت هامر را نداشته باشد اما به عنوان یک شاسی بلند فول سایز کارش به جایی رسیده که دیگر خودروسازان آن را الگوی طراحی محصولات خود قرار می دهند. در ضمن یادمان باشد در مورد خودرویی صحبت می کنیم که بیش از 60 سال عقبه دارد. جلو پنجره کرومی و بزرگ آن یادآور هم قطاران آمریکایش همچون شوی سابربن است. طول 4950 میلیمتری عرض 1970 میلیمتری و ارتفاع 1890 میلیمتری آن کافی است تا ایمان آورید که خودروی شما بزرگتر از بسیاری از خودروهای شهر است. در نمای کناری هم همان سادگی وجود دارد اما به هیچ وجه خسته کننده نیست چرا که سبک طراحی در این کلاس زیاد هم انعطاف پذیر نیست. نمای عقب با چراغ های بزرگ با دو رنگ تزیین شده که رنگ سفید آنها مربوط به چراغ دنده عقب است و روی قطعه کرومی نوشته شده لندکروزر. برای ورود به خودرو فقط کافی است به آن نزدیک شوید تا سیستم keyless go وارد عمل شود و قفل درها را باز کند معمولاً به محض ورود به داخل کابین و نشستن روی صندلی راننده هر کسی فرمان را به دست می گیرد. این همان جایی است که احساس غرور خاصی به شما دست میدهد چرا که فرمان چرمی که چوب را هم همچون نگین دور خودش دارد در دستان شماست.این خودرو مجهز به موتور شش سیلندر Vشکل با 241 اسب بخار قدرت است که می توانید آن را در دور موتور 5200 تجربه کنید. اگر می خواهید به 376 نیوتن متر گشتاور موتور نیز دسترسی داشته باشید. در ابتدا پدال ترمز را بفشارید و دکمه استارت/استاپ موتور را سمت راست فرمان و روی داشبورد فشار دهید. گیربکس اتوماتیک پنج سرعته خودرو از نوع تیپ ترونیک است و می توانید دنده ها را از روی فرمان نیز عوض کنید. این خودرو از نظر شاسی با لکسوس LX و موتور و گیربکس با پرادو مشترک است. صفحه آمپرها کامل است و اطلاعات موردنیازتان را به شما نشان میدهد. البته تابش نور در روز کمی از دید آن می کاهد. پشت فرمان این خودرو بسیار مسلط هستید چون آینه های کناری با آن ابعاد بزرگشان دید بسیار خوبی را در اختیار راننده قرار می دهند. نگران دید عقب و اندازه بزرگ لندکروز هم نباشید چون می توانید در دیسپلی داشبورد عقب خودرو را ببینید و سنسورها نیز به شما کمک میکنند. روی داشبورد مشخصه شصتمین سال تولید لندکروز نصب شده است. البته این نوشته در ستون های کناری و رکاب های جلو نیز وجود دارد.

سرنشینان عقب می توانند از LCD تعبیه شده در سقف استفاده کنند و دریچه های سیستم ایرکاندیشن نیز در میان صندلی های جلو نصب شده. البته مالک خودرو از کیفیت بد LCD عقب گله داشت! تویوتا برای کامل کردن مقوله ایمنی علاوه بر استفاده از سیستم ABS و کنترل پایداری VSC،ECT کنترل الکترونیکی گیربکس، 10 ایربگ را نیز در کابین جایگذاری کرده است. خودرو به چراغ های روز یا دیلایت نیز مجهز است که متأسفانه از کار افتاده بود!سیستم ECT یا کنترل الکترونیک گیربکس در دو حالت قابل استفاده است. وقتی دکمه آن در حالت PWR قرار دارد گیربکس به صورت نرمال عمل می کند. اما وقتی دکمه را بر روی 2nd قرار دهید، دنده ها در دور بالاتری تعویض میشوند. سیستم تعلیق در جلو دوجناقی و مستقل است. در عقب نیز از اکسل سالید و فنربندی مستقل استفاده شده است. اما سیستم تعلیق به سامانه KDSS که وظیفه برقراری تعادل بین عملکرد تعلیق را دارد مجهز شده است. البته خودرو مورد نظر از داشتن آپشنی مثل DAC سامانه ای که از سر خوردن چرخ های این غول ژاپنی بر روی سطوح لغزنده جلوگیری می کند و تنظیم ارتفاع سیستم تعلیق بی بهره بود.سیستم صوتی استاندارد نیز با 6 اسپیکر شما را راضی میکند. موتور به نرمی با صدایی مخصوص تویوتا روشن می شود. گیربکس در حالت درایو قرار می گیرد. در همان لحظه اول اگر پدال گاز را تا انتها بفشارید به تأخیر خودرو در شتابگیری پی خواهید برد. موتور شش سیلندر لندکروز با 3955 سی سی حجم و تکنولوژی VVT (سوپاپ متغییر) هر چند موتور ضعیفی نیست اما جثه 2400 کیلوگرمی این خودرو و البته تأخیر همیشگی گیربکس های اتوماتیک باعث می شود زیاد هم به فکر سریع راندن نباشید. در ترافیک شهر ابعاد این خودرو کمی شمار را دچار مشکل می کند و اگر بدانید تعویض روغن به همراه فیلترها در حدود 170 هزار تومان برایتان آب می خورد در هدایت آن بیشتر دقت می کنید تا خدای ناکرده سر و کارتان به صافکاری و نقاشی نیفتد. اما اگر جای پارکی برای آن پیدا شد می توانید با استفاده از سنسورها، آینه ها و مهمتر از اینها دور فرمان مناسب لندکروز را پارک کنید. به دلیل طراحی مناسب شاسی و سیستم تعلیق در عبور از ناهمواری ها تکان هایی همچون تکان های قایق در آب را تجربه می کنید که ابتدا به تعادل و هندلینگ خودرو لطمه نمی زند. البته این حرکات نیز با انبوه سیستم های الکترونیکی کنترل می شود. در رانندگی آفرود باید کمی مراقب باشید چون زوایای ورود و خروج در جلو 30 درجه و در عقب 20 درجه هستند که نسبت به رقیبش هامر کم به نظر می رسد.در روز آزمایش خودرو شیبی 40 درجه را که مملو از گل بود با 2700 دور بر دقیقه و به مدد گیربکس هوشمندش در انتخاب دنده کمک بالا رفت. قفل دیفرانسیل این خودرو کمتر به کار می رود اما در زمان استفاده روسفیدتان خواهد کرد. هر چند خودروی تست ما مدل 2011 بود و کمتر از 20 هزار کیلومتر کار کرد داشت اما با توجه به تجربه نگارنده در تست هامر H2 و H3 باید بگویم کیفیت مونتاژ و مواد کابین این خودرو در سطحی بسیار بالاتر از این دو هامر به خصوص H3 است و این از بی صدا بودن آن در مسیر آفرود مشخص بود. لندکروز می تواند از یک شیب 45 درجه بالا برود و به صورت عرضی در شیب 44 درجه حرکت کند. در ضمن سیستم تعلیق آن اجازه میدهد که یک چرخش 64 سانتیمتر انعطاف داشته باشد. از نقاط ضعف آن می توان به لحظه ترمزگیری و حرکت ناگهانی اتاق به جلو اشاره کرد. مصرف سوخت این خودرو نیز در حدود 15 لیتر در شهر است که رقم بالایی است و 87 لیتر بنزین باک را به زودی مصرف می کند. موتور شش سیلندر برای این جثه ضعیف است و تویوتا باید فکری به حال مدل شش سیلندر بکند.در پایان باید گفت لندکروزر سری 200 بهترین خودرویی است که توانسته تعادلی به جا بین قابلیت های آفرود و آنرود ایجاد کند. خودرویی که ناتو آن را به عنوان خودروی اولش برگزیده است.




http://www.8pic.ir/images/y4iofuxcfzma0wbfa6eu.jpg